| 4. | Tromp Meesters, Salco  (1.Joukje1) is geboren op 9 jun 1930 in Velp; is gestorven op 16 nov 2006 in Eindhoven. Andere gebeurtenis soorten en attributen:
- Recordnummer: 1098187519
- _UID: 6A0263F18A9C4FA5A2DAFE128E1BBBFDC7C4
- _NEW: 19 okt 2004
Aantekeningen:
Zijn leven lang leidde Salco Tromp Meesters een Slauerhoff-achtig bestaan. Na een afgebroken studie Nederlands in Leiden werkte hij als sjouwer in de Rotterdamse haven en later als ketelbinkie en olieman op de grote vaart. Tromp Meesters had een enorme belangstelling voor literatuur en was een gedreven verzamelaar van moderne kunst. Hij overleed op donderdag16 november in zijn woonplaats Eindhoven aan kanker. Hij werd 76 jaar.
Salco Tromp Meesters werd op 9 juni 1930 in Velp geboren als jongste vandrie kinderen in een welgesteld milieu. Zijn vader was advocaat, maar overleed toen Salco 7 jaar was. Na een moeizame schoolcarriËre ñ die hij uiteindelijk toch afsloot met een gymnasiumdiploma ñ schreef Tromp Meesterszich in voor een studie Nederlands in Leiden. Oud-journalist en -voorlichter Eppo Jansen (71) was zijn 'pa' (mentor) bij het studentencorps. 'Salco was een karakteristieke figuur met een grote literaire belangstelling. Verfijnd en gecultiveerd en uiterst origineel. Een wereld op zichzelf.' Hij kon volgens Jansen prachtig een verhaal 'neerzetten' en hield vantoneelspelen.
Zijn eerste 'wilde vaart' was in 1965 met de voormalige walvisvaarder Willem.
=========================================================
Journalist Peter Brusse schrijft in de Volkskrant van 25 november 2006:
Een verzameling kunstwerken en prullaria bood Salco Tromp Meesters bescherming tegen de buitenwereld.
Salco Tromp Meesters, op 16 november op 76-jarige leeftijd overleden, was een telg uit een gegoede familie, die na zijn studie Nederlands in Leiden, jarenlang als ketelbink eropuit trok op de wilde vaart en, met verlof aan wal, een grote eigenzinnige kunstverzameling aanlegde; eigentijdse Nederlandse kunst, omdat hij zei 'Ik niet van reizen houd'.
Aan boord schreef hij iedere dag brievenen briefkaarten over de bemanning, de havencafÈs, literatuur en kunst als enig redding in het leven.
Hij gaf geweldige, dronken feesten, die niemand kon vergeten, bleef ongetrouwd en toen een grote liefde bij hem kwam wonen, schreef hij haar: 'Ikben geboren om jou te leren kennen en weer te verliezen'.
Hij werd in Velp geboren, als jongste van drie kinderen in een kunstzinnig en intellectueel gezin met Breitners aan de muur. De Tromp Meesters kwamen uit Steenwijk waar ze eens een houtzagerij hadden.
Salco was 7 toen zijn vader, op kerstavond, verongelukte. Aan het eind van de oorlog werd het gezin geÎvacueerd naar de Veluwe, waar Salco slieponder een dekentje dat hij later op al zijn reizen meenam. Hij was grooten stoer gebouwd, roeide e was een verwoed bergklimmer. Als student in Leiden was hij 'vier jaaringeschreven' zoals hij zei.
Hij kreeg een erfenis en kocht zijn eerste kunstwerken, 'zonder ook maareen moment te denken aaneen verzameling'. Uit verzet tegen zijn familie werkte hij twee jaar in de Amsterdamse haven. Hij wilde naar zee, maar werd niet aangenomen: opleiding en afkomstwaren te hoog.
Uiteindelijk fietste hij naar Noorwegen, waar hij wÈl een schip vond. 'Met een bom duiten' kwam hij in 1967 terug van zijn eerste reizen het verzamelen begon. Als hij ontroerd werd door en kunstwerk, moest hij het verkopen. Soms zat hij dagen op de stoep van een kunstenaar, liet zich niet wegsturen en betaalde watt er werd gevraagd. Er ontstonden talloze intense vriendschappen die hij , lastig als hij was, ook op de proef stelde.
Hij woonde in een zomerhuisje op de Veluwe en de merendeels grote kunstwerken, uit de jaren zestig en zeventig, gaf hij in bruikleen aan Museum Van Bommel en Van Dam in Venlo: 'Er moeten zo veel mogelijk mensen van genieten'. Als het geld op was fietste hij weer naar Noorwegen. Hij kreeg last van zijn arm, moest de zee vaarwel zeggen en schreef een paar jaar kunstrecensies.
In 1980 werd hij directeur van het kunstcentrum De Krabbedans in Eindhoven. Hij werd niet overal gewaardeerd, zat veel in het cafÈ en had meer belangstelling voor onbekende dan bekende kunstenaars. 'Grote namen redden zichzelf wel'. Daarom ook had hij erfstukken, Breitner, Jan Sluijters en Picasso 'geruild' voor werk van beginners.
Hij werd wegbezuinigd en de kunstverzameling, zijn levenswerk, vond hijzo slecht onderhouden dat hij alles uit woede en frustratie naar de veiling bracht. Een gestolen schilderij kwam terug en hij verkocht het meteen. Met de opbrengst (twintigduizend gulden) vierde hij op een kasteel inBelgiÎ uitbundig zijn 65-jarige verjaardag.
Hij kon het verzamelen niet laten, zijn huis in Eindhoven kwam vol te hangen met honderden kleine kunstwerken en prullaria die hem beschermden tegen de boze buitenwereld. Hij straalde toen een vriendin vertelde te hebben gevraagd hem in deze rubriek te herdenken. 'Daar verheug ik me op'.
_NEW:
1, 17:10:27
Overleden:
Bron: NRC 18-01-2006
|
ca. 1893 - na 1966 (> 74 jaar)