Blokzijl

Fraai vestingstadje in de gemeente Steenwijkerland, aan de voormalige Zuiderzee, ruim 12 km ten zuidwesten van Steenwijk, met ongeveer 1.400 inwoners. Al in de 14e eeuw waren hier twee uitwa­terings­sluizen: de Grote – of Steenwijkerzijl en de Vollenhoofse Zijl. De naam Blokzijl komt van ‘Blockes Huys’ (1438), de woning van ene Block aan de noordkant van de Grote Zijl. De plaats ontwikkelde zich als voorhaven van Steenwijk nadat, omstreeks 1550 op last van stadhouder Jean de Ligne, de Grote Zijl tot schutsluis werd omge­bouwd en een havenkom (de Kolk) en een 800 m lang ka­naal tussen Muggen­beet en het Noorderdiep waren aange­legd. In de 17^e eeuw was Blokzijl de belangrijkste uit­voerhaven van turf; na 1700 werd deze rol overgeno­men door Zwartsluis. Na het beleg van Steenwijk door de Spanjaarden werd in 1581 Blokzijl omgebouwd tot vesting. In 1594 werd het een zelfstandig kerspel; daarvóór behoorde het tot Baarlo-Kuinderdijk in het schoutambt Vollenhove (4). In 1672 verwierf Blokzijl stadsrechten, die echter drie jaar later ongeldig werden verklaard. In 1942 werden Baarlo en De Duin bij de gemeente Blokzijl gevoegd. Van 1973 tot 2000 viel de plaats onder de gemeente Brederwiede. Blokzijl staat sinds 1973 inge­schreven in het register van beschermde stads- en dorpsgezichten. In 2008 werden de vestingwerken aan de zeezijde gerestaureerd. [1][2][3][4][5]